Monumentenfotograaf Leontine Lamers

Stel je voor: een druilerige zondagmiddag waarop je graag naar buiten wilt, maar dat niet doet omdat het te winderig en vooral te regenachtig is. Je wilt graag eens wat anders wilt doen dan tv kijken en de krant is al uit. Iets samen door met je geliefden. Maar wat?

Hoe leuk is het om samen met hen mooie herinneringen op te halen? Maar waar begin je? Plompverloren verhalen vertellen doet je gek genoeg niet. Je hebt een aanleiding nodig. Een beeld dat herinneringen oproept. Of nog beter, een fotoalbum van je huis bijvoorbeeld. Zodra je de foto’s ziet komen de verhalen. Leuke verhalen, spannende verhalen, hilarische verhalen en soms droevige verhalen.

“Weet je nog?” Zal de meest gestelde vraag zijn. De rest vult aan en heeft nog meer anekdotes. Je vertelt en luistert. Verhalen met een lach en een traan, maar het belangrijkste is, het zijn jullie verhalen! Dat is het mooie van foto’s. Niet alleen vertellen ze zelf een verhaal, jij vult het verhaal aan en deelt dit met je geliefden. Hoe leuk is dat?

En weet je wat nóg leuker is, jouw huis heeft ook een verhaal. Zeker als je een huis hebt dat ouder is dan je zelf bent. Je bent niet de eerste bewoner en zult ook zeker de laatste niet zijn. Je bent een passant in de tijd. Als je dat verhaal kunt toevoegen aan je boek, heb je een compleet verhaal. In woord en beeld.

Wil je meer weten? Hoe dat in zijn werk gaat? Ik hoor het graag! 

Je kunt ook eerst hier kijken: Bent u bewoner van een monument of karakteristiek huis?

 

Recentelijk kreeg ik de opdracht om de restauratiewerkzaamheden aan de toren van de Oudekerk (67 meter hoogte) in Amsterdam te volgen. Het mooiste van het volgen van een proces is een soort ‘nulmeting’. De eerste foto’s voordat er überhaupt wat gerestaureerd wordt. “Léontine, je bent een LEFWIJF, met recht!” waren zo ongeveer de eerste woorden die ik dacht toen ik klaar was met fotograferen. Hoe ik daar zo bij kwam? Lees dan vooral verder.

LEFWIJF

Afgelopen jaar mocht ik samen met 49 andere vrouwen meeschrijven met het boek LEFWIJF onder leiding van Lucinda Douglas. Ik vond het een hele eer, maar had eigenlijk geen idee waarover ik zou moeten schrijven. Lef… ach ja, zelf vond ik mij nooit zo heel moedig. Ik deed toch gewoon mijn ding? Anderen dachten daar wel eens ander over, maar ik? Ach.. dat kan toch iedereen.. Vond ik. Totdat ik een telefoontje kreeg om vanuit een hoogwerker foto’s te maken van het pand Spaarndam in Amsterdam. Ik zei gelijk ‘ja’ tegen de opdracht, maar onderweg naar Amsterdam dacht ik “waar ben ik aan begonnen”. Steigers beklimmen vond ik nooit zo’n probleem, maar zo’n wiebelende hoogwerker, doodeng als ik heel eerlijk was! Maar goed, ik wilde mij niet laten kennen en dacht: oké Léontine, je kunt dit. Dit doen is lef hebben! Het overwinnen van die angst was voor mij de inspiratie voor mijn verhaal in LEFWIJF. Helemaal toen bleek dat ik het helemaal niet eng vond! Ik genoot van het uitzicht en het prachtige pand op “ooghoogte” te kunnen bekijken en te fotograferen.

Spaarndam Gele blok Michel de Klerk Amsterdam

 

De volgende uitdaging

Tja en toen kwam dus de klus om de werkzaamheden van de Oudekerktoren te fotograferen. Ik wist dat ik een steiger op moest, maar ik dacht: “appeltje-eitje, been there done that…” Totdat ik door een bouwvakker naar het hoogste punt van de lift was gebracht en bleek dat ik nog een bouwlaag of 10 moest klimmen. En klimmen betekent ladder op, overstappen naar de steiger, omdraaien voor de volgende ladder en zo naar de volgende bouwlaag. Mijn rugzak wil niet altijd soepel door de opening van de ladder op de steiger. Dus dat betekende: meenemen wat ik nodig had en rugzak laten staan. Bang voor jatten was ik dan weer niet. Op deze hoogte kwam geen hond. Die was in ieder geval veilig!

Dus met camera om mijn nek en reserve accu in mijn broekzak klom ik de ladders omhoog, laag voor laag. En hoewel ik steigers meestal niet eng vind, vond ik deze best spannend. Dus met mijn focus op de steigerbuizen en vooral niet op de ruimte daar achter klom ik rustig aan verder. Hoogte kan duizelig maken. Bang voor springen ben ik niet. Wel voor vallen. Daarnaast: op een hoogte als dit beweegt een steiger een beetje. Dat moet ook, anders breekt ie juist af. Dat weet mijn hoofd wel, maar uiteindelijk op 67 meter hoogte voelde dat nog niet helemaal vertrouwd.

Maar goed, het leuke van klimmen is altijd de beloning als je boven bent. En ja. Wat een prachtig uitzicht over Amsterdam! Op de foto bovenin dit verhaal staat de toren die ik zag, niet waar ik op stond, maar kon ik het toch niet laten om een foto te maken. Een unieke kans om oog in oog te staan met de Zuiderkerktoren en de stad van deze hoogte te zien.

Bouwlaag voor bouwlaag fotograferend daalde ik langzaam de toren weer af naar beneden. Dit keer alle bouwlagen, want langs de hele toren zijn er plekken waar er aan gewerkt wordt. En dat moest juist op de foto.

Eenmaal beneden dacht ik: “Léontine, je bent een LEFWIJF!” Toegeven.. dit van mijzelf zeggen vind ik niet altijd makkelijk. “Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.” zit heel duidelijk in onze cultuur gebakken. Ook ik heb daar ‘last’ van. Je bent al gauw een opschepper. En dat is het laatste wat je wilt zijn. Jezelf kleiner maken dan je bent is dan eerder regel dan ‘normaal’.

Het uitzicht was prachtig. Terug op de grond was ook fijn.

Internationale vrouwendag

Ik schrijf dit verhaal niet zomaar op deze dag. Op de dag van publiceren is het internationale vrouwendag. Een dag waarop ik een shout out wil doen naar alle vrouwen die de neiging hebben om te zeggen: “och, dat valt wel mee, dat kan iedereen toch.. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg” Jezelf kleiner maken hebben we massaal een handje van. Het is niet nodig dames. Je mag er zijn! Ieder mens heeft zijn of haar waarde. Jij dus ook! En wees daar trots op. Promoveer je zelf tot LEFWIJF of Powervrouw, welke term je er aan geeft maakt niet uit. Maar zet jezelf in het zonnetje!

Om deze dag te vieren heb ik de boeken LEFWIJF en Powervrouwen in beeld de hele week (8 tot 15 maart 2021) in de aanbieding. En als je het boek Powervrouwen in beeld koopt, steun je gelijk een goed doel! Wat wil je nog meer? Je leest er meer over op de website.

Oh ja, en voor diegene die vindt dat internationale vrouwendag een achterhaalt fenomeen is, vooral in Nederland, lees dan vooral dit artikel. 

 

"Details zijn wat een monument uniek maakt"
Fotoalbum Monumenten bewoners

Bent u bewoner van een monument of karakteristiek huis?

U woont op een prachtige plek in een oud, monumentaal, of karakteristiek huis, in welke vorm dan

Ja dat ben ik!

Bent u een vakman of vakvrouw?

Fotografie speciaal voor vakmensen. Is dat nodig? Ja, dat is nodig.

Prachtige monumentale

Ja dat ben ik!

Portfolio

Van kasteel tot sociale woningbouw, van strak in de verf tot vol in de steigers.
U vindt de beelden die ik maakte in mijn portfoliomap.

Aventurijn Loenen | De Vos Architecten
Aventurijn, school in Loenen
Andrieskerk Amerongen | Monumentenfotograaf Leontine Lamers
Andrieskerk Amerongen
Binnenhof Den Haag | Monumentenfotograaf
Monumenten Den Haag
Marechaussee Museum Buren | Monumentenfotograaf
Vestingstad Buren en omgeving
Bekijk portfolio
Bekijk publicaties