St Augustinus Abbey

“Dat doe ik noooooit meer!” waren de worden die ik uitsprak toen ik in 2013 mijn eerste boek maakte. Een boek over monumenten waar ik letterlijk een kijkje achter de deur ging nemen in de gemeente Brummen. Een hels karwei om 22 monumenten op zonnige momenten te fotograferen en dan ook nog te zorgen dat ze bij de teksten pasten die ik had laten schrijven.

Maar ohhh, wie mij een beetje kent weet dat als ik zeg dat ik iets nooooit meer doe, dat dat juist voer is voor meer. Want ja hoor, het bloed kroop waar het niet gaan kon en inmiddels acht jaar later heb ik totaal vijf boeken en vier tijdschriften op mijn naam staan en ben ik anno 2022 bezig met drie andere boeken waarvan de eerste in het voorjaar uitkomt.

Uitgeven is leuk

Inmiddels kan ik dus zeggen dat ik er enorm veel plezier in heb om boeken en tijdschriften te maken en uit te geven. Ik hou van boeken, ook al lees ik ze lang niet meer zo fanatiek als ik als kind deed. Toen wilde ik zelfs bibliothecaresse worden, omdat ik lezen zo leuk vond. Nee, veel lezen doe ik niet meer, zoveel andere dingen die mijn aandacht vragen, maar toch hou ik van boeken. Om naar te kijken en vast te houden.  Ze maken me hebberig als het onderwerp met aanspreekt.

Maar boeken maken me ook op een andere manier hebberig… Hebberig om ze te mogen maken. Om alle losse eindjes van foto’s en verhalen te ontrafelen, op volgorde te leggen en daar een (beeld)verhaal van te maken. Een prachtig eindresultaat in handen te hebben om anderen weer blij mee te maken. En wat is er nu leuker dan een ander blij maken?!?

Nieuwe ronde, nieuwe kansen

Omdat ik in de 27 jaar dat ik ondernemer ben mijn ondernemerschap steeds meer ben gaan omarmen heb ik besloten om dat uitgeven serieus op te gaan pakken. Niet alleen maar fotograferen, maar het complete plaatje geven, in de vorm van een boek of tijdschrift. Nieuwe ronde, nieuwe kansen dus. Omdat ik van nieuwe kansen hou en het een uitdaging vind dat tot een succes te brengen.

Maar bij een nieuw bedrijf hoort natuurlijk ook een nieuwe naam, zelfs een nieuwe organisatorische constructie! Het uitgeven van boeken en het fotograferen van monumenten gaat vallen nu onder de paraplu van Monument & Media. Een bedrijf waar alles past rond om monumenten en media. Natuurlijk fotografie, maar ook boeken, tijdschriften en maar wie weet ooit nog eens een podcast of lezingen geven. Zeg nooit, nooit ;-). De mogelijkheden zijn eindeloos. En dat is juist het leuke!

Uitgeven

Maar als het gaat om het onderdeel uitgeven, hoe ziet dat er dan uit, zul je misschien denken. Dat zal ik je vertellen. Zoals ik wel vaker de dingen in het leven nèt even anders doe, ga ik deze uitgeverij ook net even wat anders aanpakken dan de meeste uitgeverijen. Ik zal deels zelf initiatief nemen om boeken te maken, maar ik wil vooral mensen vinden die dat ook graag willen, maar geen idee hebben hoe dat aan te pakken. Ik stap dan in de rol van partner.  Of het nu gaat om een boek van je eigen, monumentale, huis – wat ik al een tijdje doe of een boek of tijdschrift met het verhaal van je huis of wijk. Dat maakt niet uit. Het gaat om jouw verhaal wat je aan de wereld wilt laten zien en vertellen. Samen gaan we dat boek of tijdschrift maken en ik help je bij de onderdelen waar je hulp bij nodig hebt.

Ik bied modules aan die je afkunt nemen. Module tekst, fotografie, opmaak, druk, marketing, financiering en uitgeven. Ik kan alles voor je regelen, maar ook onderdelen van het proces. Jij bepaalt welke delen ik voor je oppak. Heb je bijvoorbeeld al tekst, vormgeving en drukker? Maar nog geen fotograaf, financiering of uitgever? Geen probleem. Ik zorg voor de ontbrekende onderdelen. Als het om de financiering gaat help ik je de juiste paden te kiezen om het verhaal financieel rond te maken.

Samen maken wij dan het boek of tijdschrift op de manier zoals jij dat graag wilt. Ik denk met je mee en stuur bij als dat nodig is. Maar jij staat aan het roer. Dat geeft jou de vrijheid om het boek te maken wat je al zo lang wilde maken, maar nog niet lukte. Omdat je bijvoorbeeld geen uitgever kon vinden of geen idee had hoe dat aan te pakken.

Ik ben enthousiast. Ik hoop jij ook! Wil je meer weten? Bel of mail me! 

Binnenkort heeft Monument & Media een eigen website! Maar nog even geduld!

 

 

 

Daar stond ik dan… met mijn mond vol tanden in de drooggelegde rivier Turin in Valencia. Ik was een paar dagen op pad met vijf andere ondernemende vrouwen. Een workation. Werk en plezier combineren. Ik stapte er blanco in. Was nog nooit in Valencia geweest en had geen idee wat te verwachten. Gewoon over mij heel laten komen is een prettige strategie als je vertrouwen hebt in een organisator als Lucinda Douglas.

Verrassing

We gingen fietsen en opeens doken ze daar op. De gebouwen van Cintat de les Arts i les Ciències (Stad van kunsten en wetenschap).

Totaal een zestal gebouwen ontworpen door de beroemde architect Santiago Calatrava. Ik was flabbergasted, om maar eens een modern woord te gebruiken.

Ja, ik ben zeker van de oude gebouwen, maar mooie moderne gebouwen kan ik ook zeer waarderen en deze staan zeker in de top 3. Misschien wel op de eerste plaats. Wat een prachtige panden!

Het ontstaan van Ciudad de las Artes y las Ciencias

Dit complex ligt dus in de oude rivierbedding Turin. Deze werd omgeleid en drooggelegd, omdat bij overstromingen er te veel schade aan de stad was (hij ligt midden in de stad). Er kwam een omleiding en in die oude bedding kwam een park. In 1989 kon Calatrava beginnen met een complex van totaal 2km2. Hij deed er 20 jaar over en overschreed ruim vier keer de begroting. De totale kosten waren 1,3 miljard euro. Gezien de architectonische kwaliteit en omvang moet ik zeggen dat ik dat geen heel raar bedrag vindt.

Wat is er te zien?

In deze ‘stad’ is onder andere een digitale 3D bioscoop, een wetenschapsmuseum waar het verboden is dingen NIET aan te raken en het grootste aquarium van Europa. Er leven zo’n 45.000 levende wezens in van totaal 500 soorten.

Op de foto hierboven zie je links het museum en rechts L’Agora, wat Grieks voor ontmoetingsplaats is. Het is niet geopend voor publiek; er worden tentoonstellingen en bijeenkomsten georganiseerd.

Hieronder zie je verschillende foto’s van vooral het museum, Hemisfèric, de bioscoop en wat meer op de achtergrond het opera gebouw. De vorm is gebaseerd op een Romeinse helm. Dat is duidelijk zichtbaar.

Uitzonderingen die de regel bevestigen

Het zijn duidelijk de uitzonderingen die de regel bevestigen. Hoewel dit alles nog niet heel oud is, vind ik dit wel prachtig om te zien. Ik kan hier eindeloos van genieten. Helaas had ik maar 15 minuten toen ik er was. Ik was als een kind in een snoepwinkel en was blij dat ik de camera van van de mede reisgenoot Charmaine Douglas mocht lenen (Zij was ook onze reisleidster en maakt een mooie video van deze reis).

Ik wil hier zeker nog een keer naar toe. Dan op een iets zonnigere dag met mijn eigen camera en lenzen. Kijken wat ik nog meer uit mijn camera kan toveren met deze bijzondere gebouwen. To be continued.. daar ga ik van uit!

Doe’s gek!

Zoals iedereen weet, de maand september is de maand van de Open Monumentendag. Dit jaar valt deze in het weekend van 11 en 12 september 2021.

Na een jaar van persoonlijke afwezigheid mogen er dit jaar weer monumenten fysiek bezocht worden, wat een feest!

Om aan deze feestvreugde een bijdrage te leveren heb ik als Monumentenfotograaf een speciaal aanbod voor iedereen die in een monument werkt, woont of beheerd. Of je nu aan de Open Monumentendag meedoet of niet, dat maakt niet uit.

Aanbieding

Ik heb een speciale aanbieding voor bewoners, beheerders of eigenaren in welke vorm dan ook van monumenten. Deze aanbieding is alleen geldig is voor de hele maand september 2021. Ik kom namelijk met een flinke reductie op de prijs fotograferen op jouw locatie!

Voor een uur fotograferen en 5 foto’s betaal je normaal minimaal €350,- Dit is dan exclusief reiskosten en 21%btw. Speciaal voor de Open Monumentendag septembermaand betaal je €275,- voor maximaal een uur fotograferen en 5 foto’s! Dit is exclusief 21% btw, maar inclusief de reistijd, reiskosten en apparatuur.

Wil je dat ik toch langer blijf om te fotograferen of wil je meer foto’s? Dat kan! Voor een extra uur betaal je €125,- (ik reken per half uur) en elke foto extra kost de normale meerprijs van €45,-. Ook exclusief 21% btw uiteraard.

Natuurlijk mag je, zoals altijd, zelf de foto’s kiezen die je wilt hebben. Na het fotograferen ontvang je een pdf van mij met daarin de beste foto’s. Jij kiest welke je wilt hebben.

Ja, ik wil de aanbieding!

Voorwaarden

*De aanbieding geldt alleen in de maand september. Je kunt je nu opgeven tot en met 30 september.

*Hoe groot je monument is, maakt mij niet uit. Of je nu in een kleine monumentale dijkwoning woont, een kasteel of iets wat er tussenzit? Het is allemaal goed!

*Ik garandeer je dat je mooie en goede foto’s ontvangt, alleen kan ik geen zonnige foto’s garanderen. Je snapt, ik doe mijn best, maar beloof dit niet.

*Iedere week verzamel ik de adressen en plan dan de datum om te fotograferen. Uiteraard doe ik dat in samenspraak met jou. Ik kom alleen op jou erf als jij mij toestemming geeft.

*Jij mag beslissen wat ik van jouw monument fotografeer. Binnen, buiten, allebei, het is allemaal goed. Het moet wel binnen het uur passen. Mocht ik daar overheen gaan dan laat ik dat direct weten.

*Betaling vooraf aan het fotograferen. Eventuele meerkosten breng ik naderhand in rekening.

*De foto’s mogen zo veel en zo vaak gebruikt worden als je wilt. Mijn voorwaarde is dat je mijn naam noemt bij publicaties. Mocht dit online zijn dan inclusief link naar website of tag naar sociale media. Ik zal ze doorgeven bij levering van de foto’s.

Ja, ik wil de aanbieding

*Voorwaarden voor de Open Monumentendag organisaties, zie hierboven.

Vragen?

Bel 06 22 444 681 of mail naar info@monumentfotografie.nl

 

 

Stel je voor: een druilerige zondagmiddag waarop je graag naar buiten wilt, maar dat niet doet omdat het te winderig en vooral te regenachtig is. Je wilt graag eens wat anders wilt doen dan tv kijken en de krant is al uit. Iets samen door met je geliefden. Maar wat?

Hoe leuk is het om samen met hen mooie herinneringen op te halen? Maar waar begin je? Plompverloren verhalen vertellen doet je gek genoeg niet. Je hebt een aanleiding nodig. Een beeld dat herinneringen oproept. Of nog beter, een fotoalbum van je huis bijvoorbeeld. Zodra je de foto’s ziet komen de verhalen. Leuke verhalen, spannende verhalen, hilarische verhalen en soms droevige verhalen.

“Weet je nog?” Zal de meest gestelde vraag zijn. De rest vult aan en heeft nog meer anekdotes. Je vertelt en luistert. Verhalen met een lach en een traan, maar het belangrijkste is, het zijn jullie verhalen! Dat is het mooie van foto’s. Niet alleen vertellen ze zelf een verhaal, jij vult het verhaal aan en deelt dit met je geliefden. Hoe leuk is dat?

En weet je wat nóg leuker is, jouw huis heeft ook een verhaal. Zeker als je een huis hebt dat ouder is dan je zelf bent. Je bent niet de eerste bewoner en zult ook zeker de laatste niet zijn. Je bent een passant in de tijd. Als je dat verhaal kunt toevoegen aan je boek, heb je een compleet verhaal. In woord en beeld.

Wil je meer weten? Hoe dat in zijn werk gaat? Ik hoor het graag! 

Je kunt ook eerst hier kijken: Bent u bewoner van een monument of karakteristiek huis?

 

Recentelijk kreeg ik de opdracht om de restauratiewerkzaamheden aan de toren van de Oudekerk (67 meter hoogte) in Amsterdam te volgen. Het mooiste van het volgen van een proces is een soort ‘nulmeting’. De eerste foto’s voordat er überhaupt wat gerestaureerd wordt. “Léontine, je bent een LEFWIJF, met recht!” waren zo ongeveer de eerste woorden die ik dacht toen ik klaar was met fotograferen. Hoe ik daar zo bij kwam? Lees dan vooral verder.

LEFWIJF

Afgelopen jaar mocht ik samen met 49 andere vrouwen meeschrijven met het boek LEFWIJF onder leiding van Lucinda Douglas. Ik vond het een hele eer, maar had eigenlijk geen idee waarover ik zou moeten schrijven. Lef… ach ja, zelf vond ik mij nooit zo heel moedig. Ik deed toch gewoon mijn ding? Anderen dachten daar wel eens ander over, maar ik? Ach.. dat kan toch iedereen.. Vond ik. Totdat ik een telefoontje kreeg om vanuit een hoogwerker foto’s te maken van het pand Spaarndam in Amsterdam. Ik zei gelijk ‘ja’ tegen de opdracht, maar onderweg naar Amsterdam dacht ik “waar ben ik aan begonnen”. Steigers beklimmen vond ik nooit zo’n probleem, maar zo’n wiebelende hoogwerker, doodeng als ik heel eerlijk was! Maar goed, ik wilde mij niet laten kennen en dacht: oké Léontine, je kunt dit. Dit doen is lef hebben! Het overwinnen van die angst was voor mij de inspiratie voor mijn verhaal in LEFWIJF. Helemaal toen bleek dat ik het helemaal niet eng vond! Ik genoot van het uitzicht en het prachtige pand op “ooghoogte” te kunnen bekijken en te fotograferen.

Spaarndam Gele blok Michel de Klerk Amsterdam

 

De volgende uitdaging

Tja en toen kwam dus de klus om de werkzaamheden van de Oudekerktoren te fotograferen. Ik wist dat ik een steiger op moest, maar ik dacht: “appeltje-eitje, been there done that…” Totdat ik door een bouwvakker naar het hoogste punt van de lift was gebracht en bleek dat ik nog een bouwlaag of 10 moest klimmen. En klimmen betekent ladder op, overstappen naar de steiger, omdraaien voor de volgende ladder en zo naar de volgende bouwlaag. Mijn rugzak wil niet altijd soepel door de opening van de ladder op de steiger. Dus dat betekende: meenemen wat ik nodig had en rugzak laten staan. Bang voor jatten was ik dan weer niet. Op deze hoogte kwam geen hond. Die was in ieder geval veilig!

Dus met camera om mijn nek en reserve accu in mijn broekzak klom ik de ladders omhoog, laag voor laag. En hoewel ik steigers meestal niet eng vind, vond ik deze best spannend. Dus met mijn focus op de steigerbuizen en vooral niet op de ruimte daar achter klom ik rustig aan verder. Hoogte kan duizelig maken. Bang voor springen ben ik niet. Wel voor vallen. Daarnaast: op een hoogte als dit beweegt een steiger een beetje. Dat moet ook, anders breekt ie juist af. Dat weet mijn hoofd wel, maar uiteindelijk op 67 meter hoogte voelde dat nog niet helemaal vertrouwd.

Maar goed, het leuke van klimmen is altijd de beloning als je boven bent. En ja. Wat een prachtig uitzicht over Amsterdam! Op de foto bovenin dit verhaal staat de toren die ik zag, niet waar ik op stond, maar kon ik het toch niet laten om een foto te maken. Een unieke kans om oog in oog te staan met de Zuiderkerktoren en de stad van deze hoogte te zien.

Bouwlaag voor bouwlaag fotograferend daalde ik langzaam de toren weer af naar beneden. Dit keer alle bouwlagen, want langs de hele toren zijn er plekken waar er aan gewerkt wordt. En dat moest juist op de foto.

Eenmaal beneden dacht ik: “Léontine, je bent een LEFWIJF!” Toegeven.. dit van mijzelf zeggen vind ik niet altijd makkelijk. “Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.” zit heel duidelijk in onze cultuur gebakken. Ook ik heb daar ‘last’ van. Je bent al gauw een opschepper. En dat is het laatste wat je wilt zijn. Jezelf kleiner maken dan je bent is dan eerder regel dan ‘normaal’.

Het uitzicht was prachtig. Terug op de grond was ook fijn.

Internationale vrouwendag

Ik schrijf dit verhaal niet zomaar op deze dag. Op de dag van publiceren is het internationale vrouwendag. Een dag waarop ik een shout out wil doen naar alle vrouwen die de neiging hebben om te zeggen: “och, dat valt wel mee, dat kan iedereen toch.. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg” Jezelf kleiner maken hebben we massaal een handje van. Het is niet nodig dames. Je mag er zijn! Ieder mens heeft zijn of haar waarde. Jij dus ook! En wees daar trots op. Promoveer je zelf tot LEFWIJF of Powervrouw, welke term je er aan geeft maakt niet uit. Maar zet jezelf in het zonnetje!

Om deze dag te vieren heb ik de boeken LEFWIJF en Powervrouwen in beeld de hele week (8 tot 15 maart 2021) in de aanbieding. En als je het boek Powervrouwen in beeld koopt, steun je gelijk een goed doel! Wat wil je nog meer? Je leest er meer over op de website.

Oh ja, en voor diegene die vindt dat internationale vrouwendag een achterhaalt fenomeen is, vooral in Nederland, lees dan vooral dit artikel. 

 

“Nou, daar sta je dan, alleen maar dan. T’rug bij af, t’rug naar start, onverwacht. Had je dit bedacht?” zingt de Nijmeegse zanger en schrijver Dirk-Wim in’t Hof. Een couplet dat mij erg aanspreekt op dit moment en met name de laatste zin in dit couplet: “Kijk niet terug als je wilt weten wat voor je staat”

Keek ik vorige week vanuit kantoor over de velden in Leuvenheim in de gemeente Brummen, vanaf nu zie ik fietsers, voetgangers en auto’s onderweg van en naar Gorssel of Zutphen.

Ja, dat lees je goed. Ik ben verhuisd. Maar niet met man en kinderen, maar alleen. Na ruim 18 jaar trok ik de stekker uit mijn huwelijk.

Maar waarom dan? Zul je je afvagen…

Goede vraag. Ik kan daar van alles overzeggen en hoewel ik dat naar vrienden en familie wel doe, laat ik dat hier achterwege. Ik vind het weinig respectvol naar de vader van mijn kinderen om dit zo open en bloot digitaal te zetten. Eén ding kan ik er wel over zeggen, en voor mij is dit het belangrijkste: het gevoel van liefde die ik voor een partner wil hebben was voor mij voorbij. Dit wil niet zeggen dat ik niet meer om hem geef. Zeker niet. Ik vind hem nog steeds een hele lieve en aardige man. Maar afgelopen jaren ben ik erg veranderd, onze wegen gingen steeds verder uit elkaar. Zonder dat we het in de gaten hadden groeiden we uit elkaar. Ondanks verschillende lijmpogingen was het voor mij te laat. Enorm spijtig, maar zo gaat dat soms.

Dankbaar

Dankbaar ben ik wel; dankbaar voor de vele jaren die we samen hadden. Ook ben ik dankbaar voor de twee prachtige kinderen die we kregen. Heel dankbaar ben ik voor de ruimte die hij me gaf om mijn ding te doen en mijn ambitie ruimte te geven, hoewel dat voor hem niet altijd makkelijk was. Dankbaar ben ik ook hoe we, ondanks de pijn, uit elkaar gaan als een goed lopend team deden. Het ging vlot en in harmonie.

Andere naam

Heel praktisch, het zal voor velen even wennen zijn. Ruim 18 jaar droeg ik een dubbele naam die voor velen eindigden bij Van Geffen, nu ga ik weer verder met de achternaam die ik bij mijn geboorte van mijn vader kreeg: Lamers. Zo ben ik geboren en zo zal ik, over hopelijk hele lange tijd, sterven.

Ander adres

Leuk om te weten is dat ik weliswaar wederom kantoor hou in een oud huis. Was mijn vorige adres in Leuvenheim uit 1920, dit pand De Laatste Stuiver in Eefde stamt volgens een gevelsteen uit 1845. Het stond in de omgeving bekend als restaurant vlak aan de, toen, doorgaande weg Zutphen – Deventer. Sinds wanneer dit pand geen restaurant meer is weet ik niet, wie weet ontdek ik dat nog eens.

Voor de duidelijkheid. Ik zit onderin bij de serre. Niet dat je denkt dat ik het hele pand heb. Daarvoor moet ik nog even sparen 😉

Voor nu kijk ik vooruit, nieuwsgierig wat de toekomst mij gaat brengen vanuit mijn nieuwe kantoor in Eefde. Voor mij kan 2021 niet snel genoeg beginnen..

 

De Laatste Stuiver Eefde | Monumentenfotograaf Léontine Lamers

 

"Details zijn wat een monument uniek maakt"
Fotoalbum Monumenten bewoners

Bent u bewoner van een monument of karakteristiek huis?

U woont op een prachtige plek in een oud, monumentaal, of karakteristiek huis, in welke vorm dan

Ja dat ben ik!

Bent u een vakman of vakvrouw?

Fotografie speciaal voor vakmensen. Is dat nodig? Ja, dat is nodig.

Prachtige monumentale

Ja dat ben ik!

Portfolio

Van kasteel tot sociale woningbouw, van strak in de verf tot vol in de steigers.
U vindt de beelden die ik maakte in mijn portfoliomap.

Aventurijn Loenen | De Vos Architecten
Aventurijn, school in Loenen
Andrieskerk Amerongen | Monumentenfotograaf Leontine Lamers
Andrieskerk Amerongen
Binnenhof Den Haag | Monumentenfotograaf
Monumenten Den Haag
Marechaussee Museum Buren | Monumentenfotograaf
Vestingstad Buren en omgeving
Bekijk portfolio
Bekijk publicaties